Onverwachts bezoek van een ex

De vriendinnen zaten gezellig bij mij aan tafel. Nieuwsgierig en onbevangen . Ik legde uit hoe ik werkte en vroeg of zij kwamen met bepaalde vragen en of verwachtingen.
‘nee hoor’ was het antwoord, ‘we zijn alleen maar nieuwsgierig’.

De energie van een jong iemand kwam direct door, iemand die te vroeg was gestorven, een plotselinge en akelige dood.
Beide dames keken even verschrikt, beide kenden iemand die te jong was gestorven. Ik vroeg de energie dichterbij te komen zodat we beter samen konden werken. Maar het lukte niet om een heldere ‘verbinding’ te krijgen en dus stelde ik voor om even te stoppen met hem en met anderen die zich aandienden te werken.

Tijdens de twee uur durende sessie namen we even een pauze en toen ik naar het toilet ging werd ik als het ware op mijn schouder getikt.
Het was de jongen die eerder niet dichtbij kon komen maar er nu was en aangaf dat hij graag wat kwijt wilde.
Eenmaal terug in de kamer kon ik specifieke kenmerken van benoemen en werd al snel duidelijk wie hij was.
Het was een ex vriendje van één van hen, Thomas. Ik wist dat hij op een akelige manier was gestorven doordat ik niet goed kon spreken, het leek alsof mijn keel werd dichtgeknepen en ik geen lucht meer kon krijgen.

Ook al was het lang geleden ze dacht nog regelmatig aan hem, met enig schuldgevoel.
Want ze had het uitgemaakt, dat was verdrietig, maar in het laatste gesprek had ze ook gezegd dat ze elkaar zouden blijven zien. En dat ze samen in het bejaardenhuis terug zouden kunnen kijken op die mooie jonge liefde. Thomas was gebroken op dat moment, dat wist ze maar hij kwam er wel overheen en de vriendschap zou uiteindelijk overwinnen.

Alleen gebeurde dat niet, want door een noodlottig ongeval raakte hij met zijn auto te water een paar dagen na de break-up. Thomas nam mij mee naar dat moment en liet mij zien dat er momenten waren dat hij gered had kunnen worden, hij ging van licht naar het donker.
Ik vroeg of zij wist wat er was gebeurd en het bleek dat er een man langs de kant had staan twijfelen of hij wel of niet het water in kon springen.
Thomas liet mij zien dat het autoraampje van de deur openstond en ik zag de man in paniek naar hem kijken. Uiteindelijk sprong de man niet en gleed de auto langzaam het water in en kwam er een einde aan zijn jonge leven.

Thomas wilde vertellen dat de man die aan de kant stond een juiste keuze had gemaakt door hem niet te helpen. Als hij het water in was gesprongen had hij deze man meegesleurd de diepte in, niet alleen door de kracht van het water maar ook door zijn paniek uit de auto te willen.
Hij kwam nu ook door om haar te vertellen dat ze een goede keuze had gemaakt om het uit te maken. Hij had haar op een te hoog voetstuk gezet waar zij helemaal niet wilde staan en dat besefte hij in de dagen nadat het uitging. Hij betreurde het dat ze nu alleen in het bejaardentehuis zou komen maar was haar dankbaar dat ze nog steeds contact had met zijn ouders.

En hoewel zijn komst niet iets was waar ze op hoopte was het toch wat ze nodig had want er viel een last van schouders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: