Themaweken

Als je ooit een sessie met mij gedaan hebt dan weet je dat als ik ‘aan ga’ ik ook echt niet te stoppen ben. Datzelfde heb ik als mensen vragen ‘Noor wat doe jij nou eigenlijk?’.
Als ik eenmaal begin te vertellen ga ik stralen van oor tot oor en overdonder ik je met de meest mooie verhalen. Als ik nu op het terras zou zitten, met mijn vriendinnen aan een heerlijk koud biertje zou ik je dit vertellen.

Af en toe heb ik van die thema weken, dan gaan alle afspraken over hetzelfde onderwerp, zonder dat ik dat van tevoren weet. Afgelopen week had iedereen Indische roots of was verbonden met de cultuur. En ik en Indische mensen gaan inmiddels goed samen. Dankzij een overleden Indische vriend,(Ger) die gedag kwam zeggen op mijn 13e en daarmee het deurtje naar de overkant opende.
Niet veel later op een verjaardag raakte ik in gesprek met een Indische mevrouw die een zoon had verloren. Ik raakte haar bemoedigend aan en vervolgens stopte ik niet meer met huilen. Waarop zij zich steeds beter ging voelen en zij zei dat ik haar tranen huilde. Waardoor ik leerde dat ik mij af moest sluiten voor de energie van een ander.
Op de middelbare school was er een Indisch meisje dat zich niet lekker voelde en ik zag dat ze bezoek had van een overleden tante die haar niet los kon laten. Van haar leerde ik dat sommigen moeite hebben met loslaten van het leven en blijven dolen.
Ik kreeg een kris in mijn handen en zowel ik als de kris begonnen te zweten en ik voelde haar kracht. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles wat ik in leerde over de overkant kwam in het begin van hen.
Eén van mijn beste vriendinnen is Indisch en door haar leerde ik van het eten houden, we hebben jarenlang naast de liefste Indische mensen gewoond die ons verwenden met eten en op onze dochters pasten. Ik voel me verbonden, niet alleen door het fantastische eten, met hen dankzij die lieve Ger die gedag kwam zeggen en nu nog steeds een raadgever is.

Er is nog heel veel wat ik niet weet over de cultuur en dankzij de sessies van afgelopen week hoop ik weer wat bij te leren. Als jij mijn beelden kan duiden dan hoor ik dat graag.
Zo zag ik een meisje, gehuld in witte lakens, een dans uitvoeren. Een prachtige dans waarmee ze een geliefde uitgeleide deed naar een volgend leven. Ze stond voor een tempel waar haar geliefde in lag en voor de tempel was een kleine vijver vol lotus bloemen. Het verhaal lag in haar handen.
Ik zag een oude vrouw, sarong en knotje, met een stok in het bos scharrelen. Onder grote varens was ze op zoek naar wortels die genezend zijn. Lange wortels met een witte binnenkant waar je op kon kauwen.
Een man met een pofbroek tot net over zijn knieën en witte kniekousen, zwarte schoenen met een soort witte slof erover heen, met twee stokken maakte hij een kruis en mocht ik niet verder ‘kijken’.
We kregen leren slofjes aangeboden, met een speciaal stiksel in kruisjes.

En tijdens één van de sessies vroeg ik of diegene die voor me zat, misschien vervloekt kon zijn. Zij Indisch, diegene die vloek uitsprak Surinaams. Ik zag een balkon, rook, kruiden en foto. En ze bevestigde dat ze soms ook het gevoel had dat er een vloek over haar was uitgesproken. Ze voelde een zware sluier over haar heen, was ontzettend moe en eigenlijk lukte er niks de laatste tijd. Ik hoorde in mijn hoofd ‘Winti winti’ en ging er vanuit dat dat het moest zijn.
Ik vroeg aan Ger ‘wat nu?’ en hij liet mij met de rook van palo santo (houtstokjes die ontzettend lekker ruiken als je ze aansteekt) de ruimte om haar heen ‘schoonmaken’ , ik ging achter haar staan en verbrak alle onzichtbare energiekoorden die er tussen haar en de betreffende familie waren. Ik had het gevoel dat de lucht opklaarde en ook haar vriendin die naast haar zat voelde ineens een warme gloed.
Toen ik later op dag mijn Surinaamse vriendin sprak zei ze dat het inderdaad wel een gebeurde, een vloek uitspreken, en dat normaal gesproken er een heel ritueel nodig is om de vloek te verbreken. Maar omdat ik van niks wist en met een wit open hart de vloek tegemoet trad kon ik hem ook verbreken.

En echt.. je mag hiervan denken wat je wil, je mag me uitlachen en niet geloven. Maar mijn oordeel loos luisteren naar anderen en vertrouwen op het universum geeft mij wel de mooiste ervaringen en leermomenten. En helpt daarmee anderen ook om weer een beetje in magie te geloven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑