Het boek. Een ongelofelijk verhaal uit Amerika.

Al zeker 2 jaar spreek ik haar regelmatig. De journaliste uit de USA die ooit vol goede moed aan een boek begon. Het levensverhaal van de opkomst en inmiddels persoonlijke, ondergang van een bekend stel. Ze werd 7 jaar geleden gevraagd of ze hen wilde volgen om een biografie over hun leven en hun succesvolle bedrijf te schrijven. Een contract werd getekend en vijf jaar lang volgde ze hen. Tot de pleuris uitbrak, het koppel scheidde, en er heel veel #metoo shit over het bedrijf naar boven kwam. Nog steeds succesvol maar nou niet iets wat je in je biografie wil. En dus ging het boek van tafel .. en kreeg mijn klant het verbod het uit te brengen en verder te schrijven. 5 jaar van haar leven … nog geen cent verdiend en een verhaal in handen waar ze die 5 jaar van weinig inkomsten zo mee kan goed maken. En dat snapt het koppel/bedrijf ook… en nu wordt zij dus gevolgd ipv dat zij hen volgt. Want contractueel hebben ze geen poot om op te staan en kan ze doen wat ze wil. Maar ja …..

Is het dat waard als je in slechte film beland? De vorige keer dat ik haar sprak hoorden we klikjes op de lijn, net als toen je vroeger stiekem kon meeluisteren met de 2e vaste lijn in huis. Werd ze ziek in haar appartement en bleek er gif in de leidingen te zitten. En stonden er op het afgelegen terrein van het familie huis waar ze naar toe vluchtte ‘s nachts twee SUV’s op de oprijlaan met mannen met laptops op schoot en mannen die rondliepen. En nu ze weer ergens anders woont staat er 24/7 een auto voor de deur met een man erin. Die gelinkt is aan het bedrijf van één van de twee. En geloof mij.. het is allemaal echt waar.. via mijn contact bij de politie wordt ze nu geholpen en begeleid.

Ze wilde mij graag weer spreken omdat haar overleden moeder maar met coins bleven strooien, het teken dat ze af hadden gesproken om haar aanwezigheid kenbaar te maken. En ze zat er even doorheen. Ze is inmiddels goed ziek, heeft een zeldzame infectie die niet te stoppen is. En in november start een “million dollar law suite” tegen haar om haar tegen te houden. De New York times wil haar verhaal al optekenen, een producer wil dolgraag van haar verhaal en dat van haar voormalige klanten een film of serie maken. En een radiozender wil een podcast. Want wat als een tech bedrijf jou, kleine zelfstandige, de oorlog verklaard?

Het verhaal sijpelt inmiddels door bij de media en nu weet ze het niet meer en wil ze graag even contact met haar moeder. Die komt gelukkig sterk en helder door. En waar ik als Noor denk, ‘OMG, wat moet ik hierop voor zinnigs zeggen wat haar helpt’ komt haar moeder met precies dat wat ze nodig heeft. Dat ze ziek is en haar energie maar één keer kan gebruiken op een dag, dat ze die moet gebruiken voor de dingen die haar gelukkig maken, voor een wandeling buiten (herfst blijkt haar favoriete seizoen te zijn en ze vertelt over de kleuren van de bomen in de straat vroeger en haar Halloween activiteiten voor de buurt), het drinken van een kopje favoriete thee en aan de nieuwe man in haar leven. En dat als ze niet als getuige wordt opgeroepen ze thuis moet blijven ipv 6 uur vliegen om daar te komen om vervolgens te worden belaagd door de pers. Dat haar assistent de zaken daar kan afhandelen. Lieve, troostende woorden volgen die alleen je moeder op zo’n moment je kan geven. Ik zie haar kracht weer een beetje terugkomen, en er kan zelfs een glimlach van af.

Het was precies wat ze nodig had! Haar moeder zei dat haar (on)geluk niet afhangt van die serie, podcast of zelfs die lawsuit, dat die dingen uiteindelijk vanzelf hun weg vinden en dat ze daar nu geen invloed op heeft. Haar moeder wilde haar zeggen dat ze al die uren in bed dragelijk moest maken met de mooie patchwork deken van vroeger, thee uit de mooiste mok die ze had en het geluk kon voelen en zien in een liefdevolle knuffel, de zon en de coins die ze zou blijven strooien.

Ik ben na onze sessie nog lang beduusd… dat ik achter mijn laptopje een verhaal hoor wat zo op Netflix kan, dat je met geld in de usa echt alles voor elkaar krijgt, dat we letterlijk tijdens de sessie zeggen na weer zo’n gek klikje ‘we horen jullie, luister maar mee, geen geheimen voor jullie’. Dat mijn gegevens nu ook bij dat bedrijf bekend zijn en dat ze vraagt of ik wel door durf te gaan met haar. Dat ik, Noor, vanuit Nederland voor haar contact op kan nemen met iemand binnen het politie systeem met invloed die haar onder haar hoede neemt. En dat ik, wij, mogen vertrouwen op de liefde en steun van onze overleden dierbaren. Echt in liefde voor altijd verbonden.

Wordt zeker vervolgd !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑